Pindus Art Retreat

Διαμονή

Στο Pindus Art Retreat: Eco-Somatics θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν 12 ατόμα. Οι δραστηριότητες θα πραγματοποιηθούν στον παραδοσιακό πέτρινο οικισμό Πεντάλοφο Βοϊου και στην ευρύτερη περιοχή. Θα πραγματοποιούνται κατά την πρωινή και την απογευματινή ζώνη αφήνοντας ελεύθερη ώρα το μεσημέρι και το βράδυ. Κάποιες δραστηριότητες, καθώς και οι ιδιωτικές συνεδρίες θα γίνονται στο διάστημα 6:00-9:00 το πρωί. Το πρωινό γεύμα θα είναι στις 09:00 και το βραδινό στις 20:30.

Καθώς η περιοχή δεν διαθέτει ξενοδοχεία, θα φιλοξενηθούμε σε δύο παραδοσιακά πετρόκτιστα σπίτια. Οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα είτε να διαμείνουν στο δωμάτιο με κάποιον άλλο συμμετέχοντα, είτε να επιλέξουν ένα δωμάτιο για καθαρά προσωπική χρήση. Στη δεύτερη περίπτωση θα υπάρξει μια επιπλέον χρέωση από το αρχικό συνολικό κόστος. Τα δωμάτια δεν διαθέτουν προσωπικό μπάνιο, οι τουαλέτες και το ντους είναι κοινόχρηστα. Επιπλέον δεν διαθέτουν Wi-Fi.

Τα πρωινά και τα βραδινά γεύματα θα πραγματοποιηθούν στις παραδοσιακές ταβέρνες του χωριού. Τα μεσημεριανά σνακ, το μπάρμπεκιου - το live cooking και η μαγειρική θα πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια ή μετά την ολοκλήρωση της πρωινής δραστηριότητας.

Περιοχή

Ο Πεντάλοφος Βοΐου ανήκει στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, τη μοναδική στην Ελλάδα που δε βρέχεται από θάλασσα. Βρίσκεται στα σύνορα της Μακεδονίας με την Ήπειρο και είναι ένα από τα πρώτα χωριά που χαρακτηρίστηκαν ως παραδοσιακοί πέτρινοι οικισμοί.

Παλιότερες ονομασίες του ήταν Ζουπάνι ή Ζουμπάνι και Πετρόβουνο. Βρίσκεται στα 1060m και είναι το σημαντικότερο χωριό από τα Μαστοροχώρια της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου. Οι κάτοικοί του ήταν φημισμένοι πετροχτιστάδες οι οποίοι είχαν αναπτύξει τη δική τους γλώσσα, τα κουδαρίτικα. Οι γυναίκες του χωριού συνέβαλλαν τα μέγιστα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με την προσφορά τους στον Ελληνικό Στρατό και είναι γνωστές ως οι ηρωικές Γυναίκες της Πίνδου.

Το χωριό βρίσκεται σε κομβικό σημείο καθώς βρίσκεται στο πέρασμα της Μακεδονίας με την Ήπειρο. Χάριν της στρατηγικής του θέσης και της πυγμής των κατοίκων του, εμφανίζει έντονη ιστορική δράση. Ευρήματα μαρτυρούν πως υπήρχε ζωή ήδη από την ελληνιστική περίοδο, ωστόσο η αύξηση του πληθυσμού παρατηρείται από τον 7ο μΧ αιώνα και έπειτα. Υπήρξε φρούριο κατά την αρχαιότητα, για τον έλεγχο των συνόρων, αλλά και στους πιο πρόσφατους πολέμους υπήρξε αρχηγείο και ορμητήριο.

Στου λόφους της περιοχής είναι ακόμη εμφανή τα χαλάσματα του κάστρου.

Υπήρξε κεφαλοχώρι της περιοχής το οποίο, κατά την Τουρκοκρατία, ήταν ένα από το πιο κερδοφόρα χωριά από τις καλλιέργειες και το εμπόριο. Κάστανα, μήλα, λινάρι κάνναβη, ρόβι, άχυρα, καρύδια, βρώμη, βρίζα, κεχρί και άλλα. Με την ανάπτυξη των αστικών κέντρων και τη μετανάστευση η καλλιέργεια περιορίστηκε και το επάγγελμα των πετροχτιστάδων και των τεχνιτών σχεδόν μονοπώλησε. Το παλιότερο κτίσμα του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Αχιλλείου, χτισμένη το 1742 μΧ, γνωστή για το εσωτερικό σκαλιστό ξύλινο τέμπλο και τις αγιογραφίες.

Η περιοχή παραμένει ακόμα αγνή από τον τουρισμό, την υπερπληροφορία και την υπερκατανάλωση. Βρίσκεται στον ορεινό όγκο της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας στο μεθόριο των Γρεβενών, της Καστοριάς, της Κοζάνης και των Ιωαννίνων. Καθότι βρίσκεται πάνω στον όγκο της Βόρειας Πίνδου και δίπλα στο Εθνικό Πάρκο της Πίνδου, οι δρόμοι γίνονται πιο στενοί με αρκετές στροφές και αρκετές ανηφόρες και κατηφόρες. Το κοντύτερο φαρμακείο και Κέντρο Υγείας είναι σε απόσταση 30 χλμ., περίπου 40 λεπτά, στο Τσοτύλι Βοΐου. Στο χωριό θα βρείτε ταβέρνες, καφετέριες, μίνι μαρκετ και περίπτερο.

Ο δρόμος που συνδέει την περιοχή είναι η Εθνική Οδός 20 (ΕΟ20), η οποία συνδέει τα Ιωάννινα με την Κοζάνη, γνωστός και ως πέρασμα του Πενταλόφου.