Διήμερο Σεμινάριο με τη Σοφία Πάσχου

Ένα θέατρο που δεν στηρίζεται στα σκηνικά, στα κοστούμια, στους φωτισμούς. Ένα θέατρο που έχει στο επίκεντρό του τον ηθοποιό, το ανθρώπινο δυναμικό. Που στηρίζεται στην ανθρώπινη φαντασία και την εφευρετικότητα. Ένα θέατρο για την εποχή μας. Ήδη έχουμε τα εργαλεία που χρειαζόμαστε: το σώμα, τη φωνή, τη φαντασία. Στο σεμινάριο θα μάθουμε να τα αξιοποιούμε. Με ασκήσεις και τεχνικές από την παιδαγωγική του Lecoq, θα μάθουμε πως αυτά τα εργαλεία είναι τα μόνα που χρειαζόμαστε για να δημιουργήσουμε το θέατρο που εμείς θέλουμε. Το δικό μας θέατρο.

Ο ηθοποιός πολλές φορές ξεχνά την αρχή της τέχνης του, το παιχνίδι. Είναι σημαντικό να ξαναβρεί την αφέλεια, την αθωότητα και την περιέργεια ενός μικρού παιδιού. Μέσα από παιχνίδια, ασκήσεις, στοιχεία τεχνικής και με βάση τον αυτοσχεδιασμό, θα διερευνηθεί ο δρόμος που οδηγεί τον ηθοποιό να εξελιχθεί από απλός ερμηνευτής σε ηθοποιό-δημιουργό. Ένας δρόμος που ξεκινάει από την ατομική δημιουργία και καταλήγει στη συλλογική αφήγηση μιας ιστορίας.

Η αναζήτηση ενός κοινού θεατρικού κώδικα. Ο όρος “σωματικό θέατρο” μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδώσει μια μεγάλη γκάμα θεατρικών πρακτικών με πολύ διαφορετικές αφετηρίες και προσεγγίσεις. Ωστόσο, οι πρακτικές αυτές έχουν μια κοινή συνισταμένη: υπηρετούν ένα θέατρο ζωντανό και δημιουργικό που πραγματοποιείται μέσα από συλλογική διαδικασία με το σώμα ν’ αποτελεί το όχημα για την καλλιτεχνική δημιουργία. Άλλωστε, όπως είχε πει ο J. Lecoq: “To σώμα γνωρίζει πράγματα που το μυαλό αγνοεί”.